Een van mijn nieuwe bezigheden is het up to date houden van een nieuwe rubriek op L-day.be: een nieuwsrubriek. Een site met de laatste nieuwtjes over lesbische en aanverwante thema’s bestond nog niet voor Nederlandstalig België. Nu dus wel. Sinds begin dit jaar is L-nieuws geboren. Volg het nieuws op de site of via deze RSS-feed.

De droom is een échte lesbische portaalsite voor Vlaanderen en Brussel ontwikkelen. Maar dat lukt natuurlijk niet alleen. We zoeken dus nog dames om nieuws bij elkaar te sprokkelen en te schrijven of op een andere manier te helpen met de site. Zin om mee te doen? Stuur me dan een mail via tineke(@)fototineke(.)be. Of in de comments kan ook.

Heb je het gisteren gemist? Geen nood. Je kan het nog goedmaken op een van de andere activiteiten tussen nu en 15 november. Je kan nog sporten, wandelen, debatteren, poëzie luisteren, dansen, drag king show bekijken, Vlaamse top 100 luisteren, gezellig kletsen, film kijken,… En dit in Antwerpen, Gent, Brussel, Brugge, Verviers, Leuven, Bergen en Luik.

Top of the bill is de L-day in Gent (Vooruit) op zaterdag 15 november van 15u tot 05u. Een muzikaal feest met optredens van Delavega, Kathleen Vandenhoudt & Pascale Michiels, Hélène Abadie, Mira, Lady Angelina, Folgazán. Nadien fuif met DJanes Cat, Bizoux, The Love Sisters, Sand en Cixi. We zoeken ook nog altijd vrijwilligers (gratis inkom!).

Tot op een van deze?

Niet alleen is het café van Cinema Nova vanaf dit jaar helemaal rookvrij, bovenal wordt deze bar, tijdens het Pink Screens Festival, omgetoverd tot hét holebicafé dat Brussel zo hard mist.

Ja, er zijn holebibars in Brussel, maar die zijn vooral gevuld met mannen en weinig alternatief van sfeer. Ik zou haast wensen dat er het hele jaar door Pink Screens was. Hmm, een roze cinema, droom-droom, dat zou niet slecht zijn. Maar een tof holebicafé, waar ook vrouwen/alternativo’s zich thuis voelen, is geen slecht begin.

PS: voor wie het niet kent, Pink Screens is het Brussels gender-queer filmfestival, georganiseerd door Genres d’à  Côté. En ik werk er zo’n beetje aan mee (beetje redactie, vertalingen, subsidies & foto’s). Het festival loopt nog tot zaterdag 1 november en eindigt met een Pink Night feestje in Recyclart.

Een maand geleden was het nog al Lenny & de Wespen wat de klok sloeg, maar ze zijn van mijn stereoinstallatie-troon gestoten door deze sprankelende West-Vlaamse zangeres. Haar cd Wat als is pas uit en ik ben hem gaan halen in de Free Record Shop op het Muntplein (joepie, ze hadden hem!). Dat Hannelore herself een berichtje achterliet op mijn MySpace hielp wel een beetje. Maar ik heb absoluut geen spijt van de aankoop.

Alles vind ik goed aan deze cd: haar stem (fragiel), uitspraak (heel netjes of in dat mooie West-Vlaams), teksten (over de liefde natuurlijk!) waarbij je telkens het gevoel hebt dat je ze begrijpt, maar bij nader inzien toch niet alles kunt plaatsen (dubbele bodems!), de muziek (meeslepend en gevarieerd), de weemoedige sfeer. Zucht! Ik wacht nu al op haar volgende cd.

is het mogelijk, meneer – uw stekker in te steken – ik wil vanavond gloeien – tot al mijn lampen breken

Wil je een voorproefje? Op haar myspace of website!

Zet Hannelore dus maar op het adorabele lijstje jong muziektalent dat een nieuwe schwung geeft aan de Vlaamse kleinkunst, naast Lenny & de Wespen, Mira, Yevgueni, Flip Kowlier, Laïs, Eva de Roovere, Fixkes,…

Mijn glimlach is ondertussen van mijn gezicht. Want na Hannelore Bedert draaide Vox Bart Peeters. En eerlijk: ik hoor hem niet graag. Mooie muziek en teksten ok, maar wat doet die kerel voor rare dingen met zijn uitspraak? Ik heb hem gewoon een beetje te veel gezien, geloof ik, al sinds de sinterklaasprogramma’s op TV die hij presenteerde, toen ik heel wat jonger was. Dus ook niet teveel Bart Peeters op die Nederlandstalige radiozender.

Foto’s (c) Johannes Vande Voorde

Ik ben toch wel trots op mezelf dat ik, allesbehalve een sportieveling, nu al 4 keer geweest ben en van plan om verder wekelijks te gaan. Redenen daarvoor zijn:

• Het is vlakbij, namelijk in de Moutstraat, meer bepaald in de sportzaal van het Maria Boodschap Lyceum. Vandaar de naam, ja.
• Het is recreatief, we spelen geen competitie.
• Het is op een goed moment. We spelen elke dinsdagavond vanaf 20u.
• Het is een bal- én groepsport, wat ik zocht.
• Het is een toffe groep vrouwen, allen ergens tussen 20 en 40, en achteraf gaan we meestal nog iets drinken.

Het lopen van vorige keer heb ik na een keer of 5 opgeven, dus: allemaal duimen dat dit basketten blijft duren.Ook zin gekregen? Kom eens langs. Wie meer wil weten: stel je vraag via mail of commentaar. Hier vind je alvast een wegbeschrijving. Sorry, de groep heeft (nog) geen site.

• ik heb een licht mollig vrouwenlichaam
• ik hou niet van de kledingstijl gericht op vrouwen

90% van de vrouwenkleding vind ik maar niets. Als ik dan wel eens iets moois vind, past het meestal niet (70%): het is te klein of zit te strak.

In de mannenafdeling vind ik vaak wel mijn smaak (60%), maar die kleren passen meestal niet (90%): de mouwen zijn te lang, er is geen plaats voor mijn boezem of de boord zit te strak rond mijn middel.

Mits enige kansberekening op basis van de percentages hierboven, valt vast te stellen dat ik meer kans maak iets te vinden tussen de mannenkleding (6% versus 3%). Dat heb ik dan ook deels toegepast bij mijn laatste winkelbezoek begin deze maand (niet ontkomen aan de solden). Twee halve dagen intensief shoppen leverden 5 mannentruien en 3 vrouwenbroeken op. (Voor broeken liggen de slaagkansen meer in het voordeel van de vrouwenkleding dan voor truien of t-shirts.)

Iemand zou een ‘lesbische’ kledinglijn moeten starten. Kleren voor de garçons manqués, butches, halve jongens, androgyne vrouwen,… Of misschien is unisexmode nog veel beter (we willen niet discrimineren): daar mag iedereen alles aandoen. Dan vragen ze niet voor wie die trui is, wanneer je als vrouw alleen het pashok binnenloopt in een winkel gericht op mannen (ik kan het weten).

Voor zo’n unisex- of halvejongens mode ligt volgens mij een groeiende markt open. Of bestaat het misschien al en ben ik gewoon niet op de hoogte? Help me dan, graag. Want mijn kanspercentage stijgt hier tot 18%.

(PS: wat betreft de reclame op de foto, die is verdiend: in deze winkel vond ik 4 truien)

Eerder deze week had ik mijn eerste blog-ontmoeting met de redactieleden van BrusselsBlogt. Zoals te verwachten was het een beetje vreemd en spannend om mensen die je enkel on-line kent, in hun irl hoedanigheid te ontmoeten. Maar het was gezellig, dus vergeet je dat gauw.

Als eerste vrouw op zo’n bijeenkomst schreef ik al meteen geschiedenis. Maar concluderen dat vrouwen niet bloggen, gaat ook weer niet op. Anders zou Girl Geek Dinner geen zin hebben. Ik vraag me wel af of vrouwen minder bloggen dan mannen? Zou dat al ergens onderzocht zijn?

Eerst de irl-sprong met Brusselse bloggers, binnenkort met vrouwelijke bloggers. Dat Microsoft de meiden sponsort, zal ik maar proberen te negeren.

Mijn aanpak bestond er voor het eerst in potentiële modellen aan te spreken met de vraag of ik een foto mocht trekken. Dat vroeg wat moed, maar de resulterende portrettenreeks mag er zijn, al zeg ik het zelf.

Geniet mee van de blije gezichten die in de camera kijken en van de feeststemming van deze meiden en dames.

Een eerste aanzet.

In Nederland is er Gon Buurman. Zij werkte bijvoorbeeld mee aan de fotoboeken Uit verlangen: portretten van lesbische vrouwen en homomannen en Work it out: lesbian portraits of the Netherlands. Zie ook http://www.gonbuurman.nl

Dichter bij huis zijn Lieve Snellings (http://snellings.telenet.be), organiseerde in 1999 de fototentoonstelling Lesbian Connexion/s in Vlaanderen, en Hilde de Bock, huisfotograaf van ZIZO, geen onbekenden.

Een vriendin wees me vorig jaar op Phyllis Christopher. Ze is naar verluid one of North America’s most sought out photographers of lesbian erotica, maar het is niet zo mijn stijl. Foto’s en meer info op:
http://www.thesexystuff.com en http://www.phyllischristopher.com

Aan de westkust van de U.S. hebben ze een hele lijst aangelegd met lesbische fotografie van tussen 1972 en 1997. Hiervan kwam ik Trista Sordillo (zie foto hieronder) al eerder tegen. Lijst op:
http://www.cla.purdue.edu/waaw/Corinne/photographers.html

Tenslotte kan je ook op Flickr een pak (minder bekende) lesbische fotografen vinden.

Veel plezier met de links hierboven. Wie het lijstje kan aanvullen: alle tips zijn welkom via de commentaren. Ik zoek ondertussen ook verder. Hopelijk meer in een volgende blog.