We beschreven de gewenste situatie voor onszelf op een aantal ‘logische niveau’s‘, zoals die volgens onze docent door het neuro-linguïstisch programmeren (NLP) genoemd worden. De logische niveau’s zijn geordend van basis naar de top:

• context (omgeving waarin je werkt),
• gedrag (wat je doet in je job),
• capaciteiten (je competenties),
• waarden, normen en overtuigingen (over/voor je organisatie, jezelf als leidinggevende, je medewerkers)
• zijn (wie je bent)
• missie (je opdracht)

Na het doorlopen van al die niveau’s kwamen we tenslotte, aan de ultieme top van die reeks, toe aan het formuleren van een persoonlijke missie voor onszelf als leidinggevende. Een hele uitdaging. Probeer maar eens in een zin kernachtig je eigen werkopdracht te formuleren. Maar eenmaal min of meer bevredigend geformuleerd verschijnt als vanzelf een brede glimlach op je gezicht. Een missie motiveert.

Daarvoor wil een mens al wel eens om 6u30 opstaan.

We krijgen heel wat agogische en managementsmodellen te verwerken. Van een traditionele SWOT over de managementstempel tot het model van de concurrerende waarden. Niet dat ik hier met onverstaanbare woorden wil goochelen. Maar ik moet wel bekennen dat ze me goed te pakken hebben, die modellen. Ik pas ze overal op toe. Te pas en te onpas. Ik zie nu alles in structeren en domeinen. Heerlijk is dat. Het geeft je een gevoel van beheersbaarheid. Het is groeien. Ik kan er niet genoeg van krijgen. Je leert de wereld door andere ogen zien en daardoor zie je ook andere dingen.

Of de opleiding de moeite waard is, zal de tijd uitwijzen. Ik ben ook van plan het de nodige tijd te geven. Ik heb er alvast goede hoop op. De basis wordt momenteel gelegd. En een eerste resultaat is er al: een modelsmullendetineke.