De aanleiding? Ik merkte gewoon dat ik bij elke maaltijd iets zoets nam. Choco of speculaaspasta of konfituur op de boterham. Tussendoor ook nog vaak een stukje chocolade. Op café dronk ik steevast gesuikerde drankjes. Als ik alcohol drink is het zoet, ik hou gewoonweg niet van zure wijn of zuur bier. Kortom: ik begon te vrezen voor een suikerverslaving. Chocolade is mijn grote zonde.

In de winkels bekijk ik verpakkingen nu nog aandachtiger. De vegetarische worteltartaar die Delhaize verkoopt, laat ik links liggen, net als de Crunchy (ontbijtgranen) met appeltjes. Kan je nu geloven dat er suiker inzit? Het is nergens voor nodig, denk ik dan, maar er is meteen ook een stemmetje dat zegt: daarom eet je het ook zo graag!

De grootste uitdaging is voldoende variatie qua broodbeleg. Ik zal weer vaker bij de Bioshop Den Teepot passeren, daar hebben ze gelukkig veel veggie-beleg.

Ik ben ook niet te strikt. Natuurlijke suikers (fruit, fruitsap enzo) sluit ik niet uit. Honing heb ik ook al gegeten. En ik mag van mezelf ook uitzonderingen maken. Zo eet ik wel pizza (waar zeker suiker inzit) bij mijn favoriete pizzeria’s. En de fruit platte kaasjes van de bovenbuurvrouw sla ik ook niet af. Kwestie van het leefbaar te maken én vol te houden. Vandaar ’suikerarm’.

Ik  hoop dat het resultaat is dat ik na een paar weken minder zin heb in chocola en zoetigheid. En dat ik die matiging kan volhouden. Stiekem hoop ik ook een beetje te vermageren. Om dat doel te bereiken combineer ik mijn eenvoudige dieet met een nieuwe sport: basketbal, maar daarover een andere keer meer.