Elke deelnemer krijgt zijn eigen treemagotchi boom. Hieronder vind je de mijne. Plant ook jouw digitale boom en verbeter de wereld on-line!

Ben je fan? Laat dat zien op Facebook.

Een project van het Netwerk Bewust Verbruiken en Ecolife ism Kairos Tools.

Dilbeek is rustig (met uitzondering van die eeuwige Ninoofsesteenweg) en toch valt er heel wat te beleven. De Dilbekenaren zijn sociale mensen en qua diensten of winkels is er voor elk wat wils. Met behulp van FourSquare verzamel en ontdek ik de belangrijkste plaatsen. Ik maakte zelf al drie lijsten aan:

• fijne winkels
• lekkere (afhaal)restaurants
• diensten en vrije tijd

Word vriendjes met mij op FourSquare en vul de lijsten aan! Of volg ze als je Dilbeek ook wil verkennen.

Naam	Canon Powershot S90	Panasonic Lumix DMC-LX3	Panasonic DMC-FX550	Sony WX1(s)(b)	Sony DSC W390	Sony DSC W320S
Prijs	399-458	364-439	185-269	277-319	230	112-123
Megapixels	10	10,1	12,7	10,6	14,1	14,1
Groothoek – zoom	28-105 mm	24-60 mm	25-125 mm	24-120 mm	24-120 mm	26-105 mm
Diafragma	2-4,9	2-2,8	2,8-8	2,4-5,9	2,4-5,9	2,7-5,7
Gewicht	195	265	145	129	117	101
Manueel	ja	ja	ja	nee	nee	nee
Grootte sensor	1/1,72	1/1,63	1/2,33	1/2,4	1/2,3	1/2,3
Lens	?	Leica DC Vario-Summicron	Leica DC Vario-Elmarit	Sony G	Sony G	Carl Zeiss® Vario-Tessar®-lens

Naam	Samsung TL500/EX1	Samsung WB1000	Ricoh GR III	Ricoh GR II	Ricoh GX200
Prijs	vanaf mei 2010 (schatting: 3 à 500)	239	505-576	395-493	359-500
Megapixels	10	12	10	10	12,1
Groothoek – zoom	24-72 mm	24-120 mm	28 mm (vast)	28 mm (vast)	24-72 mm
Diafragma	1,8-2,4	2,8-5,8	1,9-9	2,4-11	2,5-4,4
Gewicht	210	160	188	200	260
Manueel	ja	ja	ja	ja (behalve sluiter)	ja (behalve sluiter)
Grootte sensor	1/1,7	1/2,33	1/1,7	1/1,75	1/1,7
Lens	Schneider Kreuznach	Schneider Kreuznach	?	?	?

Dat is wel bijzonder aan die Panasonic LX3 en Samsung TL500/EX1: beperkte zoom, maar wel grote breedhoek én laag diafragma! Die twee toestellen lijken de Canon S90 te verslaan! Gelijkaardig van prijs, maar grotere breedhoek en groter diafragma (EX1) of grotere sensor (LX3). En een grote zoom is niet belangrijk voor mij. Op de Samsung TL500/EX1 is het wel wachten tot in mei.

Sony heeft blijkbaar geen compacts die je manueel kan instellen (of ik heb ze nog niet gevonden). Die Ricoh GR’s hebben enkel een vast breedhoek-zoom, een beetje zoomen lijkt me eigenlijk wel leuk.

Sigma heb ik bekeken, maar er worden weinig details gegeven (bv. geen diafragma getallen te vinden). Pfft. Dan maar niet.

De keuze lijkt te worden:

• ofwel goedkoop, maar niet manueel in te stellen (Sony WX1 of W390)
• ofwel duur en met extra grote breedhoek en extra grote diafragmaopening (Panasonic LX3 en Samsung EX1)
• ofwel iets daar tussenin: betaalbaar, manueel in te stellen, grote breedhoek, maar geen extra grote diafragmaopening (Panasonic DMC-FX550, Samsung WB1000)

Als ik de criteria breedhoek & diafragma tov elkaar plaats, dan wint het diafragma, omwille van de mogelijkheid om in donkerdere omstandigheden te kunnen trekken. Dan lijkt nog even wachten op die Samsung een optie. Als ik niet kan wachten zou het op dit moment de LX3 worden. De prijs daarvan is recent gedaald.

Er is een criterium waar ik zeer weinig informatie over kon vinden: de snelheid van het toestel. Van de Nikon 640 en de Samsung EX1 wordt beweerd dat ze snelle lenzen hebben. Dat lijkt het een pluspunt. Maar van de andere toestellen heb ik geen idee. Hoe kan je dit te weten komen? Testen in de winkel allicht.

Ik heb nog een plaatsje vrij om een camera te vergelijken. Iemand een suggestie? Dan voeg ik die toe.

Eerst lijst ik mijn criteria op (bekijk ook die van Pieter Baert):

• licht en compact, moet overal met me mee kunnen, gewicht maximum rond de 250 g
• prijs: niet te duur, maximum rond de 300 EUR, liefst goedkoper
• pixels: niet te weinig, maar tegenwoordig hebben alle camera’s 10 megapixels of meer, ruim voldoende
• breedhoek: minstens 28 mm
• diafragma: grootste opening niet onder de 1/2,8, belangrijk voor de lichtgevoeligheid, hoe groter de opening, hoe kleiner het diafragmagetal, hoe minder licht nodig voor goede foto’s
• reactiesnelheid: foto trekken op het moment dat ik afduw en niet een (fractie van een) seconde later
• mogelijkheid om handmatig diafragma en sluitertijd in te stellen
• ethiek: bij voorkeur van een verantwoorde ondernemer (volgens Test-Aankoop is Nikon hier voorloper)

Goed. Dat zou toch al wat camera’s moeten uitsluiten.

Even zien wat het oplevert op in de vergelijkingsmodules van DPreview en Test-Aankoop (module enkel voor TA-leden): 13 camera’s bij DPreview, 49 bij Test-Aankoop (maar daar kan ik niet al mijn criteria aanuiden). Omdat dit nog veel mogelijkheden zijn, beperk ik me tot twee bekende merken: Nikon Coolpix en Canon Powershot. Canon omdat die bij Test-Aankoop steevast de testen wint. Nikon omdat die het ethisch goed doet en omdat ik daar al mee werk.

Een vergelijkende tabel van de belangrijkste types die min of meer voldoen (in het rood wat niet voldoet):

Naam	Canon G11	Canon S90	Canon SX120 IS	Nikon P100	Nikon S640	Nikon S570
Prijs	457-618	399-458	165-190	345-419	229-232	149-178
Megapixels	10	10	10	10,3	10,1	12
Groothoek – zoom	28-140 mm	28-105 mm	36-360 mm	26-678 mm	28-140 mm	28-140 mm
Diafragma	2,8-4,5	2-4,9	2,8-4,5	2,8-5	2,7-6,6	2,7-6,6
Gewicht	375	195	245	481	110	120
Manueel	ja	ja	ja	ja	nee	nee
Grootte sensor	1/1.72	1/1.72	1/2.5	1/2.3	1/2.33	1/2.3

De Canon Powershot G11 en Nikon P100 vallen weg omdat die én te duur, én te zwaar zijn.

Het fijne aan de Canon Powershot S90 is dat het diafragma tot 2 gaat en dat de sensor groter is. Dat levert betere beelden op, bij minder licht. En geloof me, dat komt vaak van pas. Maar deze camera is eigenlijk te duur… Hmm.

Het leuke aan de Nikon Coolpix S640 is dat die heel snel scherpstelt, zodat de reactiesnelheid goed hoog ligt. Vooral belangrijk wanneer je mensen/gezichten trekt. Maar deze camera is dan weer zo licht, dat dat minder stabiliteit geeft. Bovendien kan je niet manueel instellen.

Op fora lees je dat je geen vooroordelen mag hebben over andere merken en dat er nog andere kanshebbers zijn, bv. Sony WX1, Panasonic LX3, Ricoh GR, Sigma DP2. Ik ga die ook eens bekijken. Sommigen hebben een nog grotere groothoek…

Heeft iemand ervaring met een van deze speeltjes? En een voorkeur? Of zijn er nog andere criteria waar ik op moet letten?

Je kan al mijn bijdragen aan die blog trouwens volgen via deze link: http://www.brusselblogt.be/author/tineke – sorry, er is geen RSS-feed voor, blijkbaar.

Duurzame ontwikkeling

Wat me interesseert is buurtwerking gericht op een duurzame levensstijl: duurzame consumptie, handel, afval/composteren, mobiliteit, ruimtelijke ordening. Concreet: problemen rond afvalophaling, heraanleg van buurten of autovrije wijken, Voedselteams,… Ik wil graag aansluiten bij wat al bestaat. Alle tips zijn welkom. Vooral met betrekking tot Brussel stad, waar ik woon.

Hieronder mijn eerste pistes die nog niets concreet opleveren:

• Mijn eerste idee was: buurtcomités! Die ijveren voor de leefbaarheid van hun wijken. Bestaat er ergens een overzicht van Brusselse buurtcomités, liefst met contactgegevens? Ik heb gegoogled op verschillende woordcombinaties, maar veel kwam ik niet tegen.
  • Wel vond ik het ledenoverzicht van Bral (Brusselse Raad voor het Leefmilieu): Brukselbinnenstebuiten vzw; Brussel Natuur vzw; Buurtcomité Centrum Nieuwland; Buurthuis Bonnevie vzw; CCN Vogelzang CBN vzw; Centrum voor Stadsvernieuwing vzw; City Mine(d) vzw; Comité voor de verdediging van de bewoners van Brussel Centrum; Comité de l’Amitié–Vriendschapswijk; Comité Het Dorp; Comité Helmet; Comité Koninginneplein; CyCLO vzw; Fietsersbond vzw – Brussel; G.A.Q. vzw – Brussel Noord-Oostwijk; GEBOV-GUTIB; Gemeenschapscentrum Ten Noey vzw; Gemeenschapscentrum Ten Weyngaert vzw; De Groene Wandeling Neder-Over-Heembeek vzw; Maritiemcomité; Wijkcomité Heembeek blijft; Leopoldswijk – Tuin van Europa vzw; Natuurpunt vzw – Brussel; Neerpede blijft!; Omwonenden Jourdan vzw; Pétitions-Patrimoine vzw; ‘t Smelleken; Werkgroep Belangen De Markten; Werkgroep Leefmilieu C.S.C.; Werkgroep Leefmilieu Sint-Lambrechts-Woluwe; Wijkcomité Anneessens; Wijkcomité Het Rad.
  • In de lijst van Bral is het niet altijd duidelijk welk comité bij welke wijk of gemeente hoort. Bovendien staan er geen contactgegevens of links bij. Op de site van IEB asbl (Inter-Environnement Bruxelles), de Franstalige tegenhanger van Bral, kan je wel per buurt zoeken, maar enkel in het Frans.
• Mijn tweede idee: Transition Towns! Een beweging vanuit Engeland waarbij lokale gemeenschappen (grote en kleine steden, dorpen, wijken, eilanden) zelf aan de slag gaan om hun manier van wonen, werken en leven minder olie-afhankelijk te maken. Peak Oil en klimaatverandering zijn de belangrijkste drijfveren om in actie te komen voor verandering van onderop. Op de site van Transitiesteden en -dorpen in Vlaanderen vind ik een overzicht van de initiatieven per stad. Maar niets in Brussel. En Google levert niets op in het Franstalig België.
• Derde idee: nam het Brussels Gewest niet zelf ook initiatief? Jawel, op de site van Leefmilieu Brussel vind ik twee pistes:
  • Duurzame Wijken. Duurzame wijken streven gemeenschappelijke doelstellingen na die verder gaan dan de schaal van hun grondgebied want ze hebben ook aandacht voor de realiteit van de planeet. In 2008 deden mee: Ensemble, vivons mieux à Pinoy – Auderghem, Forestvert, objectif 2022 – Forest, Durabl’XL – Ixelles, Ba-O-Bab 81 – Saint-Gilles, Helmet, Quartier durable – Schaerbeek. Er is ook een oproep voor 2009. De deadline staat niet op de site, maar wel in de bijlage: kandidatuurdossiers moeten uiterlijk op 30 oktober 2009 om 14u00 binnen zijn. Maar hoe kom je te weten of er al iemand in jouw wijk aan bezig is?
    
  • Actie Groene wijken. Hierbij worden gevels en straten opgesmukt met bloemen en ander groen. Het project trekt een groen spoor van burgerparticipatie en gezelligheid. In samenwerking met IEB. De site vermeldt niet welke wijken meedoen of -deden.
• Vierde idee: Voedselteams. Buurtwerking rond lokale, biovoeding! Voedselteams vzw is echter niet actief in het Brussels Gewest. Gelukkig is er een Franstalige tegenhanger: de Groupes d’Achat Solidaires, kortweg GAS. Les GAS sont autogérés par leurs membres. Tour à tour ils se partagent les différentes tâches : réception des produits, tenir la comptabilité, assurer les permanences, l’accueil des nouveaux membres, les contacts avec les agriculteurs, etc. Er zijn groepen in Anderlecht, Ixelles/Schaerbeek, Linkebeek, Watermael-Boisfort, Woluwé-Saint-Lambert. De groep in Bosvoorde is ook Nederlandstalig. Maar weerom niets in het centrum van Brussel…
• Vijfde idee: sociaal-culturele verenigingen. Zijn die niet aangesloten bij de Gemeenschapscentra. En ja,  hoor op de site van De Markten vind ik alvast een lijst met namen van organisaties. Van KAV tot Zennestreken. Maar hoe kom ik te weten welke zich nu met duurzaamheid in buurten bezig houden?

Tot zover mijn ideeën. Zelf nam ik contact op met Bral, in de hoop dat daar iets concreet uitkomt. Maar als deze post je iets zegt en je woont in Brussel Centrum, laat iets horen in de commentaren.

Ook gepost op BrusselBlogt.

Maar ondertussen heb ik troost gevonden en dat dankzij Test-Aankoop (TA). Ik ben al jaren TA-abonnee en voor het eerst zal ik een van hun kortingen genieten. Abonnees van Test-Aankoop krijgen bij Lampiris korting op de vaste bijdrage en het verbruik:

• korting van € 20 per jaar op de vaste bijdrage van elk contract (enkel gas, enkel elektriciteit of gas en elektriciteit);
• bij de jaarlijkse afrekening 2,5 % korting op de prijs per kWh (zonder taksen en distributienettarieven).

Op 7 februari 2009 mailde ik Lampiris met mijn TA abonnee-nummer. Lange tijd kwam er geen reactie. Toen ik hen begin april hierover belde, kreeg ik te horen dat ik de aanvraag mogelijk te laat had gestuurd. Eigenlijk moest ik dit melden vóór de start van de verlenging van mijn contract op 1 februari 2009. Gelukkig voor mij hebben ze bij Lampiris toch enig gevoel voor flexibiliteit, want – nadat ik mijn mail opnieuw stuurde – kreeg ik op 20 april 2009 (!) volgend fijn antwoord:

Geachte mevrouw Van Engeland,
Ik bericht u de goede ontvangst van uw mail van 7 februari 2009.
Ik bied u onze verontschuldigingen aan voor het laattijdig antwoord.
U geniet van de Test Aankoop voorwaarden vanaf 01/02/2009.
U zal binnenkort een creditnota ontvangen rekening houdend met de korting Test Aankoop vanaf 01/02/2009.
Ik dank u voor het vertrouwen dat u ons betuigt.
Het Lampiris Team blijft ter uwer beschikking indien u bijkomende informatie wenst.
Met vriendelijke groeten,
Service Clientèle / Klantendienst

Echt snel zijn ze niet met hun reactie, en ik heb de terugstorting natuurlijk nog niet ontvangen, maar ik ben er alvast blij mee. De teruggave kunnen ze in ieder geval combineren met die van mijn afrekening, waarvan ik net verneem dat ik zo’n 537,07 EUR terug krijg.

Dit financieel voordeel zal me echter niet tegenhouden om volgend jaar over te stappen naar een nog groenere leverancier, al helt het kostenplaatje nu nog meer over in het voordeel van Lampiris.

Eindelijk concurrentie op de Brusselse Groene elektriciteitsmarkt. Ik wil dus overstappen van Lampiris naar Belpower, zolang Ecopower niet in Brussel levert, want die zijn nòg groener. Ik heb daarbij twee vragen:

• hoeveel zal me dit meer kosten?
• kan ik zomaar opzeggen nu of moet ik nog wat wachten? (waar heb ik dat contract met Lampiris gelaten?)

Bij Test-Aankoop vond ik wat vergelijkingsmateriaal over de prijs. Als lid van Test-Aankoop heb ik toegang tot een calculator, die gegevens verwerkt over woonplaats (1000), aantal kWh/jaar (schatting met 1500 kWh), aantal gezinsleden (2), type tarief (normaal) en vermogen van de installatie (10 kVA).  Met deze gegevens blijkt Belpower iets duurder: 331,18 per jaar bij Belpower ipv 307,88 bij Lampiris. Maar als het groener is, heb ik dat er voor over.

Dan  blijft de vraag over contract- en opzegtermijnen. De Vreg zegt: “In het contract spreekt u af op welke datum het contract zal ingaan. Meestal zal dat de datum zijn waarop uw leveringscontract met uw oude leverancier afloopt. Uw nieuwe leverancier zal contact opnemen met uw oude leverancier om na te gaan op welke datum dat precies is.”

De levering door Lampiris bij mij thuis ging in op 01/02/2008. Volgens de contractvoorwaarden van Lampiris, zie hieronder, ben ik te laat om mijn contract (na de eerste 13 maanden) nog dit jaar op te zeggen. Ik heb gevraagd aan Belpower of zij iets kunnen regelen via de Netbeheerder, zodat ik geen schadevergoeding van 120 EUR moet betalen. Maar ik vrees dat ik zal moeten wachten tot 1 april 2010.

Uittreksel uit voorwaarden van Lampiris:
“2.2 De Overeenkomst heeft een oorspronkelijke looptijd vanaf de datum waarop ze gesloten wordt tot dertien maanden volgend op het einde van de maand van die datum. De overeenkomst wordt nadien voor opeenvolgende looptijden van een jaar verlengd tenzij de Klant of Lampiris afzien van een verlenging door een opzegging per aangetekend schrijven gericht aan de andere partij minimum 60 dagen voor het verstrijken van de looptijd. De ontvangst door Lampiris van een bericht van de Netbeheerder ter bevestiging van een leverancierswissel geldt eveneens als voldoende kennisgeving door de Klant van de opzegging van de
Overeenkomst.
2.3 Niettegenstaande artikel 2.2 kan de Klant de Overeenkomst vroegtijdig per aangetekende brief beëindigen: (1) zonder vergoeding ingeval de Overeenkomst tot stand gekomen is naar aanleiding van het bezoek van een vertegenwoordiger van Lampiris ten huize van de Klant; (2) in de andere gevallen, mits het betalen van een vergoeding die gelijk is aan 120 EUR of driemaal zijn gemiddelde maandelijkse factuur over de laatste zes maanden indien deze waarde hoger zou zijn dan 120 EUR. Indien het aantal maanden die nog te gaan zijn tot het einde van de lopende duur minder is dan drie, is de vergoeding per maand die nog te gaan is gelijk aan 40 EUR of de gemiddelde maandelijkse factuur indien deze hoger zou zijn.”

• om mijn on-line agenda altijd bij te hebben, vooral op vergaderingen (ik heb geen papieren agenda meer)
• om mijn on-line takenlijst altijd bij te hebben
• ik gebruik beiden zowel voor werk, vrijwilligerswerk als privé

Waarom ik een iPhone kocht:

• vermijden van Micro$oft software (het besturingsyteem van de telefoon is van concurrent Apple)
• compatibel met mijn iMac thuis (handig voor synchronisatie)
• touch screen is handig voor scrollen in agenda & takenlijst
• ruime keuze aan bijkomend te installeren applicaties voor onder andere gebruik met Facebook, WordPress, Flickr, Twitter, Remember the Milk, kortom heel wat services die ik gebruik.
• omdat ik het advies van een expert volg
• omdat het als beste uit de tests van Test-Aankoop komt
• omdat het wel degelijk te gebruiken valt met Base, waar ik klant ben. Ik moet wel toegeven dat ik via Base niet de 3G technologie gebruik, waar de iPhone mee is uitgerust, maar het tragere Edge (voldoet voor mij). Ik betaal wel minder aan abonnement voor data-verkeer (komt bovenop gangbaar telefoonabonnement) dan Mobistar of Proximus klanten.

Waarom ik (een beetje) heb getwijfeld:

• de prijs, maar dat geldt voor heel wat andere smart phones
• omdat ik eigenlijk liever kies voor een product van de Challenger, ipv de marktleider
• omdat ik geen duurzaam argument pro kan bedenken (het besparen op een papieren agenda telt niet echt mee)
• het is geen open source smart phone, misschien wordt de Openmoko wel mijn tweede smart phone (over een aantal jaar, want ik wil hier toch wel een tijdje mee doen (in de oorspronkelijke betekenis van duurzaam).

Alle tips voor nuttige toepassingen of gebruik zijn welkom. Mijn oude gsm schenk ik weg, zodat die verder gebruikt kan worden.

Om volgende redenen:

• vegetarisch
• in herbruikbare glazen verpakking
• biologisch
• lekker
• gezond
• ruim assortiment

Om die combinatie van redenen zijn ze uniek! En dit vooral vanwege de keuze voor retourverpakking, het minst milieubelastende verpakkingstype.

Met dank aan Bioshop Den Teepot voor de opname van Abinda in hun assortiment.

Er zouden van mij best wat meer van dergelijke pottekes van andere merken mogen komen.

Dat wou ik even kwijt.

De aanleiding? Ik merkte gewoon dat ik bij elke maaltijd iets zoets nam. Choco of speculaaspasta of konfituur op de boterham. Tussendoor ook nog vaak een stukje chocolade. Op café dronk ik steevast gesuikerde drankjes. Als ik alcohol drink is het zoet, ik hou gewoonweg niet van zure wijn of zuur bier. Kortom: ik begon te vrezen voor een suikerverslaving. Chocolade is mijn grote zonde.

In de winkels bekijk ik verpakkingen nu nog aandachtiger. De vegetarische worteltartaar die Delhaize verkoopt, laat ik links liggen, net als de Crunchy (ontbijtgranen) met appeltjes. Kan je nu geloven dat er suiker inzit? Het is nergens voor nodig, denk ik dan, maar er is meteen ook een stemmetje dat zegt: daarom eet je het ook zo graag!

De grootste uitdaging is voldoende variatie qua broodbeleg. Ik zal weer vaker bij de Bioshop Den Teepot passeren, daar hebben ze gelukkig veel veggie-beleg.

Ik ben ook niet te strikt. Natuurlijke suikers (fruit, fruitsap enzo) sluit ik niet uit. Honing heb ik ook al gegeten. En ik mag van mezelf ook uitzonderingen maken. Zo eet ik wel pizza (waar zeker suiker inzit) bij mijn favoriete pizzeria’s. En de fruit platte kaasjes van de bovenbuurvrouw sla ik ook niet af. Kwestie van het leefbaar te maken én vol te houden. Vandaar ’suikerarm’.

Ik  hoop dat het resultaat is dat ik na een paar weken minder zin heb in chocola en zoetigheid. En dat ik die matiging kan volhouden. Stiekem hoop ik ook een beetje te vermageren. Om dat doel te bereiken combineer ik mijn eenvoudige dieet met een nieuwe sport: basketbal, maar daarover een andere keer meer.

Het gaat als volgt: je ontvangt gratis een product dat een fabrikant wil laten buzzen. In ruil daarvoor spreek je er mensen in je omgeving over aan, geef je eerlijk je mening of vraagt hun mening over het product. Je schrijft ook rapporten die je aan de buzzorganisatie bezorgt (je hebt geen rechtstreeks contact met de producent). Daarin vertel je wat je zelf en mensen uit je omgeving vinden van het product.

Het leek mij een leuk idee, dus schreef ik me een jaar geleden in bij het Nederlandse Buzzer. Dat gaf toen te kennen uit te willen breiden naar de Vlaamse markt. Ik nam me echter voor pas extern te communiceren over het buzzen zelf, wanneer ik deel kon nemen aan een eerste buzz. En nu is het zover. Woensdag kreeg ik mijn eerste pakketje in de bus.

Sindsdien heb ik een gewetensprobleem: is buzzen wel iets voor mij?

• Zoals velen krijg ik graag cadeautjes, probeer ik graag nieuwe producten uit en vind ik het leuk om met anderen ervaringen over aankopen uit te wisselen. Het is niet voor niets dat ik in de consumentenwereld werk. Tot zover is het antwoord ja.
• Maar ik identificeer me ook met een consumptiegedrag dat samenspoort met duurzame ontwikkeling. En reclame maken voor producten die niet veel met duurzaamheid te maken hebben, past daar helemaal niet in. Zelf zegt Buzzer dat het niet om reclame gaat, want je neemt vrijwillig deel en je geeft je echte mening. Maar dat vind ik wat simpel: het is wel degelijk de bedoeling dat je een merknaam laat vallen en liefst zo vaak mogelijk.

Tot ik hier uit ben, heb ik het er moeilijk mee om jullie over de inhoud van mijn eerste buzzpakket te vertellen. Maar reclame maken voor Buzzer zelf, dat kan wel. Vandaar deze post. Ze zoeken trouwens altijd nog andere Belgen die willen buzzen. Er bestaan ook systemen speciaal voor bloggers, zoals het internationale Buzzparadise, dat ik bij Smetty tegenkwam.

In de commentaren hoor ik graag jullie argumenten om me al dan niet aan het buzzen te krijgen/houden.

• natuurlijk, plantaardig materiaal (gemaakt op basis van maïs): noch synthetisch (geen elektrostatische lading), noch afkomstig van dieren (dierenwelzijn)
• betaalbaarheid (goedkoper dan echte dons)

Al vanaf het tweede jaar gebruik doken echter de nadelen op: uitdunning van de dons en samenklitten van de vezels aan de randen. Nu, na 3 jaar gebruik, zijn de donsdekens onbruikbaar. Ze zijn gewoon te dun en dus niet warm genoeg meer.

Ik heb het geluk dat Naturellement het probleem – zelfs na 3 jaar – meteen erkende en de donsdekens terugbetaalde. Ik kocht er vandaag opnieuw een Plumka donsdeken, deze keer een met echte dons (en legde er trouwens nog een flinke som geld bovenop). Maar ik bleef wel met vragen zitten.

Plumka is een Belgisch bedrijf, niet ver van Brussel, dus stelde ik hen mijn vragen per mail:

• Ik vroeg me af wat de oorzaken ervan zijn en wat de ervaringen van andere klanten zijn? Staat het procédé wel op punt? Zijn er ondertussen verbeteringen aangebracht? Ik zou het jammer vinden dat dit natuurlijk alternatief van de markt verdwijnt, maar het is in de vorm waarin ik het kocht duidelijk nog niet op punt.

• Ik heb ook nog een tweede vraag over echte dons. Op de site van Plumka staat niets vermeld over het dierenwelzijn. Hoe zit dat bij jullie donsdekens? Hoe wordt dit gegarandeerd? Zie ook hier, meer bepaald: “Zestig percent van alle dons is afkomstig van eenden en ganzen die levend geplukt worden. Pluimen doet de dieren pijn en veroorzaakt stress. Tot op de slagpennen na worden ze helemaal kaalgeplukt, waardoor ze van hun natuurlijke bescherming worden beroofd. De rest van het dons is afkomstig van geslachte dieren. Slechts een heel klein deel komt uit verlaten nesten van dieren in het wild (zgn. eidereendendons).“

Hier is het snelle antwoord van Plumka:

Geachte Mevrouw Van Engeland,

Mag ik u eerst en vooral bedanken voor deze moeite én vooral voor het blijvende vertrouwen in het merk PLUMKA.

U heeft, net zoals elke andere consument of klant bij ons, uiteraard recht op antwoord!

INGEO:

Is afkomstig van maïs en bovendien biologisch afbreekbaar, composteerbaar en recycleerbaar. De amerikaanse fabrikant Cargill Dow met vestigingen over de hele wereld heeft vorig jaar toegegeven dat er een probleem was met de Ingeo, welliswaar enkel op het vlak van vullingen voor dekbedden en hoofdkussens. De problemen zijn, zoals u het heeft kunnen ervaren, intussen gekend.
Belangrijk om hierbij te vermelden is dat de levensduur van een dit soort dekbed net als een elk ander synthetisch dekbed ca. 3 jaar is. Daarna verliest de vulling haar vulkracht en komt een goede isolatie in het gedrang.
Tot op heden hebben wij, spijtig genoeg, nog géén volwaardig én dit keer vooral betrouwbaar alternatief gevonden. U moet weten dat slechts 1% van alle Ingeo-dekbedden met dit probleem van uitdunning te maken hadden, hetgeen dus niet zo erg is. Allen werden trouwens ook kosteloos omgeruild.

DONS:

Over het hoe, wat en waarom van dons doen blijkbaar nog altijd veel fabeltjes de ronde. Laten we dit eventjes uit de werend helpen.
Dons als vulling voor dekbedden en hoofdkussens is afkomstig van eenden of ganzen die hiervoor “niet” gekweekt worden. Deze dieren worden meestal gekweekt voor de vleesindustrie. Bijgevolg is uw informatie, dat 60% levend zou worden geplukt, niet correct omdat dit volstrekt in strijd is met de gangbare normen op het vlak van donsvulling voor hoofdkussens en dekbedden.
De info over Eiderdons is daarentegen wel juist maar dit betreft een beschermende vogelsoort en de prijs voor dit soort vulling is quasi onbetaalbaar geworden.
PLUMKA gebruikt enkel ganzendons afkomstig uit de koudste regio’s die pas geslacht worden (voor het vlees) wanneer ze volwassen zijn. Het grote voordeel hiervan is dat de donsvlok dan ook volgroeid is en zo de beste kwaliteit garandeert.

Het stelt me gerust dat Plumka beweert geen levende eenden te plukken. Ik kan alleen maar duimen dat het waar is. Alleen onafhankelijke controle stelt me helemaal gerust. Of een label voor dierenwelzijn misschien? Naar verluid wil de Europese Commissie daarvoor gaan.

En steun ik met mijn donsdeken eigenlijk niet de vleesindustrie? Lastig, hoor.

Het slaapt toch maar erg lekker dat donsdeken.

Slaapwel.

Nog 6 nachtjes slapen en het is zover. Ik zal er niet eens iets van merken. De fysieke stroom die hier toekomt zal niet veranderen. Maar de totaliteit van alle energieopwekking voor België wordt een klein beetje groener. Mijn beetje. Nog kleiner dan een beetje, want gereduceerd door energiezuinig gedrag. Dat laatste is volgens de milieubeweging nog steeds belangrijk. Misschien wel belangrijker dan overschakelen op groene stroom op zich. De overschakeling mag in elk geval geen excuus zijn om meer te gaan stoken.

De verandering zal ik pas merken wanneer de eerste factuur van Lampiris in de bus valt. Of de eindafrekening van Electrabrol. Zelf beweren ze dat een besparing tot 15 % van de energieprijs kan bedragen.

Laat ons hopen dat ze al deze reclame op mijn blog waard zijn.

Update: het is nu 2 februari en ik kan jullie verzekeren dat ik nog steeds stroom heb!